قهر او ( همچنانكه فرموده است خداى تعالى كه ) :
إِذْ قامُوا فَقالُوا رَبُّنا رَبُّ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ لَنْ نَدْعُوَا مِنْ دُونِهِ إِلهاً لَقَدْ قُلْنا إِذاً شَطَطاً
« 1 » . از جهت غيرت بر پروردگار خودشان آنكه شرك آورده شود به او ، مثل حال سحره در جواب فرعون كه :
لَأُقَطِّعَنَّ أَيْدِيَكُمْ وَ أَرْجُلَكُمْ مِنْ خِلافٍ وَ لَأُصَلِّبَنَّكُمْ أَجْمَعِينَ قالُوا لا ضَيْرَ إِنَّا إِلى رَبِّنا مُنْقَلِبُونَ
« 2 » .
پس به درستى كه اين مواقع را هرگاه اعتبار كند به او سالك در احوال خودش ، تصحيح مىكند به او احوال خودش را و متحقّق مىكند مراتب آن احوال را و عبور مىكند به سبب او از مرتبهء خودش به سوى اعلاى از آن مرتبه .
هامش
( 1 ) . كهف / 14 .
( 2 ) . شعرا / 50 - 49 .