و « تعيّنات » رسوم و حدود خلقيه است كه حاجب است ميان ربّ و مربوب ؛ و هرچه ما سواى حقّ است علّتى است كه تفرقه مىكند عقلهاى محجوبين را ، و كور مىكند بصارت قلوب را .
و بثّ فيهم ذخائره « 1 »
يعنى : نشر كرد و ظاهر نمود در ايشان چيزى را كه ذخيره كرده بود از براى ايشان در غيوب ايشان از معارف و حقايق . پس به درستى كه آن معارف و حقايق كنوزى است ذخيره كرده شده از براى ايشان در ذوات ايشان قبل از وجود ايشان ، چنان كه منقول است از خضر « 2 » عليه السّلام كه : « لا تقولوا العلم في السماء ، من يصعد يأتي به ؛ و لا في تخوم الأرض ، من ينزل « 3 » يأتي به ؛ و لا من وراء البحر ، من يعبر يأتى به ؛ بل العلم مجعول في قلوبكم . تأدّبوا بين يدي اللّه بآداب الروحانيين ؛ يظهر عليكم » .
( يعنى : مگوييد كه علم در آسمان است تا كسى كه صعود كند فراگيرد ، و مگوييد كه در حدّ زمين است تا كسى كه نزول كند اخذ خواهد نمود ، و مگوييد كه در آن طرف درياست تا كسى كه عبور كند اتيان به او خواهد كرد ، بلكه مجعول است در قلوب شما ، مؤدّب « 4 » شويد در نظر الهى به آداب روحانيّين تا ظاهر و آشكار شود علم بر شما . )
و أودعهم سرائره
يعنى : « 5 » چونكه كشف كرد از براى ايشان ( حقايق و معارف و ) اسرار خود را كه ذخيره كرده بود در ايشان ، امين گردانيد ايشان را بر آن و گردانيد آن حقايق و اسرار را وديعه در نزد ايشان . پس ايشان امينان خداى تعالىاند در ميان خلايق ،
هامش
( 1 ) . اصل : زخائره .
( 2 ) . ك : عيسى .
( 3 ) . اصل : نزل .
( 4 ) . اصل : مأدب .
( 5 ) . اصل : - يعنى .