صص 112 - 113 ؛ علل الدارقطنى ، ج 7 ، ص 250 ؛ الكامل ( عبد الله بن عدى ) ، ج 1 ، ص 192 ؛ ج 7 ، ص 240 ؛ لسان الميزان ، ج 5 ، ص 361 ، 439 ؛ منتفى الجمان ، ج 1 ، ص 152 ؛ ميزان الاعتدال ، ج 1 ، ص 299 ؛ ج 4 ، ص 66 و وسايل الشيعة ، ج 1 ، ص 285 .
( 251 ) شايد اشاره باشد به آيهء 79 سورهء واقعه كه مىفرمايد :
لا يَمَسُّهُ إِلَّا الْمُطَهَّرُونَ :
« جز پاكشدگان بدان دست نزنند . »
( 252 ) خلاصهء داستان چنين است : روزى گدايى سمج از ثروتمندى گيلانى كه از ديار خود دور افتاده بود ، تكّه نانى درخواست كرد . پس از گرفتن نان ، دعايش كرد : « خدايا ! اين مرد را به خانومانش برسان »
مرد گيلانى كه علاقهاى به بازگشت نداشت گفت : « اگر خانومان آن است كه من ديدهام ، خدا تو را به آنجا برساند . »
( 253 ) « كلّموا الناس على قدر عقولهم » : « با مردمان بهاندازهء خردشان سخن گوييد » نگر : تذكرة الفقهاء ، ج 1 ، ص 153 ؛ ج 4 ، ص 84 ؛ شرح اصول الكافى ( مولى صالح مازندرانى ) ج 12 ، ص 373 و نهاية الأحكام ، ج 2 ، ص 41 .
( 254 ) اشاره است به آيهء 16 سورهء انشقاق كه مىفرمايد :
فَلا أُقْسِمُ بِالشَّفَقِ :
« سوگند به سرخى پس از غروب آفتاب . »