تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مكاشفات رضوى ( شرح مثنوى مولانا جلال الدين محمد بلخى ) 0 فارسى ) — صفحة 416

مساهمون:

ص٤١٦
قوله :
چون پى دانه نه بهر روشنيست * [ همچو طالب علم دنياى دنيست ]
يعنى ، علم تقليدى چون براى طمع دانه است ، عالم آن عالم طالب امور دنيوى است و از علم دين بيگانه . قوله :
همچو موشى هر طرف سوراخ كرد * [ چونكه نورش راند از در گفت بَرد ]
تا دانه جمع كند . قوله :
[ چونكه سوى دشت و نورش ره نبود ] * هم در آن ظلمات جهدى مىنمود
[ ظلمات ] أى ، تاريكى سوراخها . قوله :
علم و « 1 » گفتارى كه او بىجان بوَد * [ عاشق روى خريداران بوَد ]
جان علم و عمل اخلاص . قوله :
[ مشترىّ من خدايست او مرا ] * مىكشد بالا كه « اللَّهَ اشْتَرى »
اشارت [ است ] به آيهء :
« إِنَّ اللَّهَ اشْتَرى مِنَ الْمُؤْمِنِينَ أَنْفُسَهُمْ وَ أَمْوالَهُمْ بِأَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَ . »
« 2 » قوله :
[ اين دعا هم بخشش و تعليم تست ] * ورنه « 3 » در گلخن گلستان از چه رُست
يعنى ، نفس گلخن است ، گلستان دعا ؛ به او چه مناسبت دارد ! قوله :
از دو پاره پيهْ اين نور روان * [ موج نورش مىزند بر آسمان ]
يعنى ، دو چشم را نور بينايى دان . قوله :
سوى سوراخى كه نامش گوشهاست * [ تا به باغ جان كه ميوه‌اش هوشهاست ]
منوط است به مصرع ثانى بيت ما قبل . يعنى ، سيلاب حكمت مىرود سوى سوراخ
هامش
( 1 ) در نسخهء ق : - و . ( 2 ) التّوبة ( 9 ) آيهء 111 : « خدا از مؤمنان جانها و مالهايشان را خريد ، تا بهشت از آنان باشد . » ( 3 ) در نسخهء ق : گر .
مكاشفات رضوى ( شرح مثنوى مولانا جلال الدين محمد بلخى ) 0 فارسى ) — صفحة 416 | محمد رضا لاهورى / كوروش منصورى