الى آخر البيتين « 1 » . در دو مصرع اوّل ، هر دو بيت گور ( به كاف فارسى ) بايد خواند و در مصرع ثانى ( به كاف عربى ) .
قوله :
سگ چو عالِم گشت شد چالاك و رهف « 2 » * [ سگ چو عارف گشت شد اصحاب كهف ]
[ رهف ] أى ، چست و شتاب .
قوله :
كور نشناسد نه از بىچشمى است * [ بلكه اين زانست كز جهلست مست ]
اينجا از كور ، مراد كور باطن است .
قوله :
[ نور موسى ديد و موسى را نواخت ] * خسف قارون كرد « 3 » قارون را شناخت
الخسف ، مزد بردن . و به امر موسى [ ع ] قارون را خسف كردن ، نواختن موسى [ ع ] باشد .
قوله :
رجف كرد اندر هلاك هر دعى * [ . . . ]
رجف ، لرزيدن و جنبيدن زمين . دعى ( به فتح دال ) ولد الزّنا .
قوله :
[ . . . ] * فهم كرد از حقّ كه « يا أَرْضُ ابْلَعِي »
اشارت [ است ] به آيهء :
« [ وَ ] قِيلَ يا أَرْضُ ابْلَعِي ماءَكِ . »
« 4 »
قوله :
لاجرم « أَشْفَقْنَ مِنْها » جملهشان * [ كُند شد ز آميز حيوان حملهشان ]
اشارت [ است ] به آيهء :
« فَأَبَيْنَ أَنْ يَحْمِلْنَها وَ أَشْفَقْنَ مِنْها . »
« 5 » أى ، أعرضن .
قوله :
[ گفت بيزاريم جمله زين حيات ] * كو بوَد با خلق حىّ با حقّ مَوات
هامش
( 1 ) مقصود بيت زير است :گور مىجويند يارانت به صيد * كور مىجويى تو در كوچه به كيد( 2 ) در نسخهء ق : زحف .
( 3 ) همان : + و .
( 4 ) هود ( 11 ) آيهء 44 : « و گفته شد : اى زمين آب خود فروبر . »
( 5 ) الاحزاب ( 33 ) آيهء 72 : « از تحمل آن سرباز زدند و از آن ترسيدند . »