بيابيا بطلب هر چه خواهى از در ما * كه هست اينجا هر مطلب مهيائى
سجود كردم و گفتم مرا ز تو چيزيست * كه يافت مىنشود نزد من چون تو مولائى
مراست لذّت زارى به درگه چو توئى * ترا كجاست چنين نعمتى ز آقائى
گرم به خويش بخوانى ز ذوق جان بدهم * ورم ز پيش برانى خوشم به پروائى
خوشم بقهر تو چون لطف هر چه خواهى كن * مرا چه يارا اى يار تا بود رائى
خوشا دلى كه در او « 1 » جاى چون توئى باشد * خوشا سرى كه در آن هست از تو سودائى
كجا روم ز در تو كجا توانم رفت * كجاست در دو جهان غير درگهت جائى
دلم خوش است كه در وى گرفتهاى منزل * كراست هم چو تو يار لطيف زيبائى
سر من و در تو تا نفس بود در من « 2 » * كه فيض را نبود غير تو تمنائى
( 971 )
از ياد روم خود را چونم تو به ياد آئى * گردم همه تن شادى سويم چو تو شاد آئى
بر ياد خوشت خسبم در خواب خوشت بينم * از خواب چو برخيزم اول تو به ياد آئى
هامش
( 1 ) - چ پ ، چ ش : كه در آن .
( 2 ) - چ پ ، چ ش : در تن .