قبلهء خود كرده بودم خويش را * ديدم آخر بتپرستم از خودى
ناله كردم كاى خدا رحمى بكن * زودتر بگسل تو دستم از خودى
بيخودم كن از خودم آگاه كن « 1 » * زانكه بر خود پرده بستم از خودى
گر ز خود بى خود شوم آگه شوم * غافلم تا با خودستم از خودى
با خود آيم بى خود آيم گر ز خود * با خدايم چون گسستم از خودى
با خدا فيضى برم از خود مگر * بىخدا طرفى نبستم از خودى
پس خدا از خود مرا آگاه كرد * بيخودم كرد و گسستم از خودى « 2 »
از خدا در بيخودى آگه شدم « 3 » * چون خدا بگسست دستم از خودى
از خودى در بيخودى واقف شدم « 4 » * زان شدم واقف كه رستم از خودى
نه خودى دارم كنون نه بيخودى * نه ز خود آگه نه مستم از خودى
مىندانم « 5 » كيستم يا چيستم * اينقدر دانم كه رستم از خودى
عشق تو آمد مرا از من خريد * بندگى تو گسستم از خودى « 6 »
خاطر از تكرار حرفش شد ملول * زان زبان اى فيض بستم از خودى « 7 »
( 962 ) جمال
فدا كردم دل و جان را دگر از من چه مىخواهى * گذشتم دين و ايمان را دگر از من چه مىخواهى
به غير از جان و ايمان خود چه مىباشد چو من دادم * هم ايمان را وهم جان را دگر از من چه مىخواهى
هامش
( 1 ) - چ پ ، چ ش : آزاد كن .
( 2 ) - چ پ ، چ ش : بيت محذوف .
( 3 ) - چ پ : واقع شدم .
( 4 ) - چ پ ، چ ش : واقع شدم .
( 5 ) - چ پ ، چ ش : من ندانم .
( 6 ) - دو بيت در چ پ ، چ ش محذوف .
( 7 ) - دو بيت در چ پ ، چ ش محذوف .