گشادم ره طبع و بستم خرد * فغان از گشاد من و بست من
مگر حق گشايد درى فيض را * و گرنه چه مىآيد از دست من
( 769 ) حق « 1 »
به غم خويش دل ما خوش كن * خستگان را به مداوا « 2 » خوش كن
از فلك هر چه بما مىآيد * تو گوارا كن و بر ما خوش كن
دل ما را به قضا كن راضى * خاطر ما به بلاها خوش كن
من اگر قابلم ار ناقابل * تو قبولم كن و بد را خوش كن
گر تقاضاى قبولت بايد * پس نخستم به تقاضا خوش كن « 3 »
در تمنّاى تقاضا بايد « 4 » * اولم پس به تمنّا خوش كن
پايم ار نيست به سويت آيم * به سرم آى و سراپا خوش كن
خوش و ناخوش به خوشى دار مرا * ناخوشيها به خوشيها خوش كن
فيض را نيست به غير از تو كسى * بديش را به كرمها خوش كن « 5 »
( 770 ) كمال « 6 »
اى باد صبا سلام ياران برسان * شرح غم ما به غمگساران برسان
گر صبحدمى به شهر ياران گذرى * از ما خبرى به شهر ياران برسان
درد دل ما بگوى همدردان را * راز دل ما به رازداران برسان
هامش
( 1 ) - عنوان از اصلى .
( 2 ) - چ پ ، چ ش : به مدارا .
( 3 ) - چ پ ، چ ش : اين مصراع را ندارند و مصراع بعد بجاى آن آمده .
( 4 ) - اين مصراع را چ پ و چ ش ندارند .
( 5 ) - در اين غزل نيز قوافى تكرارى ديده مىشود .
( 6 ) - عنوان از اصلى .