نمىيارم سخن از طول آن گفتن * كه طول آن گذشت از چين و از ما چين
نهايت چون ندارد وصف زلف او « 1 » * درين سودا سخن را فيض كن سر چين
( 763 ) جمال « 2 »
زان دهان حرفى فكندى در ميان * زان ميان خلقى فكندى در گمان
زان دهان خود « 3 » در ميان جز حرف نيست * زان ميان هم نيست چيزى در ميان آن
ميان رمزيست باريك و دقيق * وان دهان سرّيست مخفى و نهان
در دهان خود غير حرفى نيست زين * در ميان هم غير موئى نيست زان
زان دهان هرگز كسى آگه نشد * جز مگر حرفى كه آيد زان دهان
زان ميان هرگز كسى واقف نگشت * جز كمر گاهى كه بندى در ميان
عالمى پرشكر و پرقند شد * بس كه شيرينست حرف آن دهان
كرد اذهان خلايق را لطيف * فكر لطف بىكنار آن ميان
شور كردى فيض و مو بشكافتى * در حديث آن دهان و آن ميان
شور و شيرينى به هم آميختى * نكتههاى همچو مو كردى عيان « 4 »
( 764 ) جمال « 5 »
بنشين سرو روانم ، بنشين * بنشين راحت جانم ، بنشين
بنشين مونس ديرينهء من * بنشين تازهجوانم ، بنشين
بنشين كفر من و ايمانم * بنشين ناز و جنانم ، بنشين
هامش
( 1 ) - چ پ ، چ ش : تو .
( 2 ) - عنوان از اصلى .
( 3 ) - چ پ ، چ ش : دهان در .
( 4 ) - چ پ ، چ ش : فاقد اين بيت .
( 5 ) - عنوان از اصلى .