( 761 ) جمال « 1 »
باغ روى تو روضهء رضوان * داغ عشق تو مالك نيران
طاق ابروت قبلهء اسلام * كفر گيسوت رهبر ايمان
چشم مست تو ساقى ارواح « 2 » * لب سيراب چشمهء حيوان
عقد دندانت رشك مرواريد * وان لب لعل غيرت مرجان
زلف بر چاه غبغبت ظلمات * و اندرو آب زندگى پنهان
جمع در گيسوى پريشانت * جمع دلهاى بىسر و سامان
تا نبيند « 3 » صباى هر جائيش * خال در زير زلف شد پنهان
در كمال تو عقلها واله * در جمال تو ديدهها حيران
داغ عشق تو زخم را مرهم * ياد روى تو درد را درمان
چون دل فيض يافت آبادى * هر دلى كو ز عشق شد ويران
( 762 ) جمال « 4 »
چه شد گر كفر زلفت شد بلاى دين * پريشانى گهى بر هم زند آئين
ز هر موئى هزاران دل فروريزد * بجنبانى خدا را طرهء مشگين
پريشانست در سوداى آن بس دل * دلم سهلست اگر زان زلف شد غمگين
به گردن پيچيم آن طره يا بازو * اسير و بندهام گر آن كنى ور اين
بود دلها از آن آشفته و در تاب * تو خواه آشفته سازش خواه كن پرچين
به بويش كى رسد مشگ ختن ، حاشا * ز عطرش وام مىگيرد ختا و چين
شب يلداست خورشيدى در آن پنهان * زهر چينش نمايد ماه با پروين
هامش
( 1 ) - عنوان از اصلى .
( 2 ) - چ پ ، چ ش : ايمان .
( 3 ) - چ ش : ببيند .
( 4 ) - عنوان از اصلى .