عمر شد تبه ، نامه شد سيه ، شديدى ز حد معترف شدم * غير اعتراف نيست شافعى تا شود برت عذرخواه من
دشمن ار كند قصد جان من ، سوى درگهت آورم پناه * گر تو رانيم از درت كجاست مأمنى شود تا پناه من ؟
از جوار تو « 1 » من كجا روم يا ز قيد تو من چهسان رهم * كو در دگر ، كو ره گذر ، اى پناه من ، اى إله من
با زبان حال ، وز ره مقال ، مىكنم سؤال از درت نوال * من نيازمند ، تو نياز جو ، من گدا و تو پادشاه من
مال من تويى ، جاه من تويى ، دنييم تويى ، عقبيم تويى * اى فداى تو هر دو كون من ، وز براى تو مال و جاه من
فيض اگر بود غرقه در گنه ، دست گيردش مهر اين دو شه * مصطفى نبى ، مرتضى على ، مهر اين دو بس زاد راه من
( 754 )
برون از چار و نه در چار و نه پيداست يار من * بهر يك رو كنم از شش جهت گردد چار من « 2 »
به پيدايى نهانست و بود در اوّلى آخر * به جمع بين اضدادش گره وا شد ز كار من
مرا در كارها مختار گردانيد و پس بگرفت * بدست اختيار خود ، عنان اختيار من
دلم را گه گشايد ، گاه بندد راه آسايش * براى امتحان بندگى بر روزگار من
هامش
( 1 ) - چ پ : جوار او .
( 2 ) - اشاره به آية شريفه اينما تولوا فثمّ وجه اللّه به شرح فهرست .