به عُجب عمل مبتلايم مساز * زبان ناطق « ما عبدناك » كن
نگه دارم از شرّ آفات نفس * به تلبيس ابليس درّاك كن
نشاطى بده در عبادت مرا * دل لشكر ديو غمناك كن
به حشرم بده نامه از دست « 1 » راست * ز هولم در آن روز بىباك كن
ز يمن ولاى على فيض را * قرين مكرم به « لولاك » كن
( 743 )
از هوس بگذر و دل پاك ز آلايش كن * ترك باطن كن و جان را به حق افزايش كن
سر و تن را به زر و سيم چه مىآرايى ؟ * دل و جان را بكمال و هنر آرايش كن
بار دنيا كه به صد رنج گرفتى بر دوش * به يكى عزم بيفكن ز خود ، آسايش كن
نان گندم به جوين ، جامهء نو ده به كهن * از قناعت بستان زيور و پيرايش كن
بس كن از حرف به و سيب و انار و انگور * ترك مداحى ميوالى و آزايش كن « 2 »
قوت ابدان چه رفيع و چه دنى هر دو يكيست * قوت ارواح بدست آور و استايش « 3 » كن
از خدا گوى و ز پيغمبر و قرآن و حديث * طاعت حضرت حق پاك ز آلايش كن
هامش
( 1 ) - چ پ ، چ ش : در دست .
( 2 ) - چ پ : فاقد اين بيت ، چ ش : آرايش ، ظاهرا مصدر جعلى با « آز » ساخته
( 3 ) - چ پ ، چ ش ، عق : آسايش .