تشريف خرد قامت ما را چو بياراست * در دامگه محنت ابليس فتيديم « 1 »
زين دامگه اى فيض چو سالم بدر آئيم * مستوجب اكرام و سزاوار مزيديم
( 693 ) عشق « 2 »
« الا يا ايّها الساقى » بده جامى كه مخمورم * مگر مى وارهاند جان ازين غمهاى پرزورم
« الا يا ايّها النّاصح » « 3 » مكن منعم ز ميخانه * كه من چون موسى ، « 4 » اين ارض مقدس هست چون طورم
« الا يا ايّها الواعظ » تو از تقصير من بگذر * كه من در عشق ورزيدن بجان تو كه معذورم
اگر رندم و گر رسوا اگر مستم و گر شيدا * اسير عشقم و در مذهب عشّاق مغفورم
نه شمع روى او بينم نه گل از گلشنش چينم * نيم پروانه يا بلبل ز بزم وصل او دورم
« الا يا ايّها الاحباب اغيثونى اغيثونى » * كه در ظلمت سراى تن غريب و زار و مهجورم
اگر گويم و گر نالم از آن منعم مكن اى فيض * كه با بيگانه همراز و ز يار آشنا دورم
هامش
( 1 ) - « فتيدن » گونه قديمى مصدر « افتادن » است و بدين گونه در گويش كاشانيان هنوز مورد استعمال دارد .
( 2 ) - عنوان از اصلى .
( 3 ) - چ پ : الا يا الناصح .
( 4 ) - چ پ چ ش : كه من موسى و .