( 592 )
عشق تو كو تا كه حرز جان كنم * بعد از آن جان و دلش قربان كنم
همّتى كو تا به ظلمت در روم * جستجوى چشمهء حيوان كنم
هست انبان معانى در دلم * هر چه يابم اندرين انبان كنم
شكر للّه ديد سرّم دادهاند * سر بر آرم سير در قرآن كنم
طاعت حقست « 1 » اين در را كليد * آنچه فرموده است حق من آن كنم
اهل بيت مصطفى وجهاللهند * روى دل را جانب ايشان كنم
سر نهم در سير قرآن و حديث * كار جان را سر بسر سامان كنم
فيض برخيز آنچه بتوانى بكن * چند گويى اين كنم يا آن كنم « 2 »
( 593 )
امروز دگر در سر ، سوداى دگر دارم * با اين دل ديوانه « 3 » غوغاى دگر دارم
هر عهد كه بستم من بشكست دل شيدا * دل راى دگر دارد من راى دگر دارم
مجنون ز غم ليلى بگرفت ره صحرا * من در دل ديوانه صحراى دگر دارم
آن دار « 4 » قرار من بگرفت قرار من * ماواى من اينجا نيست ماواى دگر دارم
عنقا طلبا خوش باش كز دولت عشقش من * در قاب وجود خود عنقاى دگر دارم
اى منتظر فردا چون من ز خودى فرد آ * كامروز به نقد اينجا « 5 » فرداى دگر دارم
زاهد اگر از شاهد با شهد بود خرسند * من از لب نوشينش حلواى دگر دارم
مجنون و همان ليلا فيض و رخ هر زيبا * كز پرتو او هرجا « 6 » ليلاى دگر دارم
گفتم كه به شيدائى افسانه شدم گفتا * من بر سر هر كوئى شيداى دگر دارم
هامش
( 1 ) - چ ش ، حق راست .
( 2 ) - عق ، بعد از بيت خاتمه بيت ذيل را اضافه دارد :اين غزل از شعر مولانا بخوان * هم به درد اين درد را درمان كنم( 3 ) - چ پ : اين ديوانه .
( 4 ) - چ پ ، چ ش : آن داد .
( 5 ) - چ پ ، چ ش : كامروز نشد اينجا .
( 6 ) - چ پ ، چ ش : پرتو هر جانان .