تاخت بر مملكت دين و دلم يكباره * آنكه صيد من دلخسته تمنّا مىكرد
برد از دست من امروز متاع دل و دين * رفت آن كاين دلم انديشهء فردا مىكرد
گو بيا كفر من دلشده بنگر به ملا « 1 » * آنكه از دفتر دينم ورقى وا مىكرد
گو بيا حالى و بر گريهء من فاش بخند * كه پس پردهام از پيش تماشا مىكرد
بسته ديد از همه سو راه رهايى بر خود * دل كه گاهى هوس زلف چليپا مىكرد
ممكنم نيست ازين دام خلاصى ديگر * جاش خوش باد كه از دور تماشا مىكرد
دل بيچاره چو افتاد درين ورطه نخست * روز و شب ورد متى اخرج منها مىكرد
آخرالامر به گرداب بلا تن در داد * آنكه با ترس نظر بر لب دريا مىكرد
بت پرستيد و برهمن شد و زنّار ببست * رفت آن فيض كه او دفتر دين وا مىكرد
( 399 ) حق « 2 »
ياد آن روز كه از زلف گره وا مىكرد * دو جهان بستهء آن جعد چليپا مىكرد
نظرى سوى من خسته نهان مىافكند * نگه حسرتم از دور تماشا مىكرد
تير مژگان به دلم مىزد و جانم بدعا * تير ديگر به همان لحظه تمنا مىكرد
رفته رفته ز من سوخته جان دل مىبرد * نرمنرمك به دل از عشوهگرى جا مىكرد « 3 »
هر چه مىديد درين ملك به غارت مىداد * هر چه مىيافت درين ناحيه يغما « 4 » مىكرد
هامش
( 1 ) - چ ش : بنگر ملا .
( 2 ) - عنوان از اصلى .
( 3 ) - چ پ ، چ ش : فاقد بيت .
( 4 ) - چ پ ، چ ش : هر چه مىديد درين باديه يغما .