شدم تا بر خدا بندم هوا برد * چنين مىخواستم دل را چنان شد
همه عمرم درين انديشه بگذشت * كه عمرم صرف باطل شد همان شد
به غفلت رفت عمر و فكر غفلت * ندانستم چهسان آمد چهسان شد
اگر چه فكر غفلت هوشياريست * ولى راضى به آن كى مىتوان شد
نبردم بهرهاى از عمر صد حيف * كه جان فيض بىجان از جهان شد
خوش آن كو گشت دلدارش دلارام * غم جانانش جانافزاى جان شد
( 397 ) عشق « 1 »
هر كه روى تو نديد از دو جهان هيچ نديد * هر كه نشنيد ز تو هيچ كلامى نشنيد
هر سرى كو ز مى عشق تو مدهوش نشد * چه « 2 » شنيد از ره گوش وز ره چشم چه « 6 » ديد
از ازل تا به ابد در دو جهان گرسنه ماند * هر كه از مائدهء عشق طعامى نچشيد
تا به شام ابد از رنج خمار ايمن شد * هر كه در صبح ازل ساغرى از عشق كشيد « 3 »
آب حيوان كه خضر در ظلماتش مىجست * بجز از عشق نبود اين خبر از غيب رسيد
غير عشق و غم عشق از دو جهان هيچ متاع * مردم چشم دل « 4 » اهل بصيرت نگزيد
هر كه در بحر غم عشق فروشد چون فيض * نه به كس نى ز كسى زهد فروشد نه خريد
( 398 ) عشق
« 5 »
ياد باد آنكه اثر در دل شيدا مىكرد * آن نصيحت كه مرا واعظ و ملا مىكرد
ياد باد آنكه مرا بود دل دانائى * عالمى كسب خرد زان دل دانا مىكرد
اختيار از كف من برد كنون معشوقى * كه به دل گاه گره مىزد و گه وا مىكرد
هامش
( 1 ) - عنوان از اصلى و در تمام نسخهها برابر .
( 2 ) - چ ش : چو .
( 6 ) - چ ش : چو .
( 3 ) - چ پ ، چ ش : چشيد .
( 4 ) - چ پ ، چ ش : چشم و دل .
( 5 ) - عنوان از اصلى .