از خويش چون روم به ميم با خود آوريد * آيم به خويش باز ميم در گلو كنيد
وقت رحيل سوى من آريد ساغرى * رنگم چو زرد شد به ميم سرخرو كنيد
تابوت من ز تاك و كفن هم ز برگ تاك * در ميكده به باده مرا شستوشو كنيد
تا زندهام نمىروم از ميكده برون * بعد از وفات نيز بدان سوم رو كنيد
در خاكدان من بگذاريد يك دو خم * دفنم چو مىكنيد ميم در گلو كنيد
از مرقدم به ميكدهها جويها كنيد * از هر خم و سبوى رهى هم به جو كنيد
دردىكشان ز هم چو بپاشد وجود من * در گردن شما كه ز خاكم سبو كنيد
نايد به غير ريزهء خم يا سبو بدست * هر چند خاكدان مرا جستجو كنيد
بىبادگان چو مستيتان آرزو شود * آئيد و خاك مقبرهء فيض بو كنيد
مقصود من ز باده شراب محبّتست * بهر كشيدنش لب جان شستوشو كنيد « 1 »
تفسير اين غزل همه علمست و معرفت * در شرح تو به توش تأمّل نكو كنيد « 2 »
هامش
( 1 ) - چ پ ، چ ش : فاقد ابيات .
( 2 ) - چ پ ، چ ش : فاقد ابيات .