تمييز شريفان و خسيسان ز تو پرسند * از نفس شريفت نكنى دور خساست
باطن همه آلوده به انواع رذايل * پاكيزه كنى ظاهر خود را ز نجاست
بينى بدى از كس مكنى صبر بر اخفاء * ور نيك عداوت كنى از رشك و نفاست « 1 »
گويى همه جا عيب كسان را به علالا * در خويش نبينى شره و بخل و شراست
اطلاع خود اولاست ز دلها خبرت نيست * در كار كسان كار مفرماى كياست
هر تخم كه كارى ثمر آن دروى فيض * مىكن به نكوكارى انواع غراست
( 76 )
تا نگذرد ز نام ، سزاوار نام نيست * تا معترف به نقص نباشد تمام نيست
اى نامور ز پيش و پس خويش كن حذر * جايى مدان كه بهر شكار تو دام نيست
عرفان طلب نخست و پس آنگاه بندگى * بىمعرفت عبادت عابد تمام نيست
از دنيى اكتفا به تمتع كن و بمان * كاين ناقبول قابل عقد دوام نيست
كامى مجو ز دهر كه ناكاميست كام * كامى كه دل در آن نتوان بست كام نيست
كس را نه كام داده نه ناكام كردهاند * فرقى در اين ميان خواص و عوام نيست
بهر خواص گرچه بود لطفهاى خاص * بهر عوام نيز بود آنچه عام نيست
دارد مصيبتى همه كس ليك مختلف * تلخست احتمال مصيبت چو عام نيست
هامش
( 1 ) - نفاست بمعنى حسادت و اين دو كلمه مترادف است .