هست دنيا چون سرابى تشنهزا * تشنه كى سيراب گردد از سراب
آيدت هر دم سرابى در نظر * سوى آن رانى به تعجيل و شتاب
آن نباشد آب و ديگر همچنين * هرگز از دنيا نگردى كامياب
تشنگى بر تشنگى افزايدت * تا شتابى از سرابى تا سراب « 1 »
هر چه را دل بندى آخر مىكنى * غير ربّ دل الى اللّه المآب
از سراب اين جهان گر بگذرى * مىرسى در عالم ديگر به آب
از سراب اين جهان بگذر دلا * تا كشى از حوض كوثر آب ناب
سل سبيل الرشد نحو السلسبيل * مِن هُداةٍ عندهم نعم الشراب « 2 »
خلّ غير اللّه اقبل نحوه * هر چه بينى غير حق زانرو بتاب
دُرد را بگذار و صافى را بگير * بگذر از قشر اى دل و بستان لُباب
تا شوى با جان عالم متصل * تا شوى از روح عالم كامياب
گفت با تو فيض اسرار سخن * فهم كن و اللّه اعلم بالصواب
( 70 ) در وصف و مديح حضرت نبوى ( ص ) و على ( ع )
سالك راه حق بيا همّت از اوليا طلب * همت خود بلند كن سوى حق ارتقا طلب
فاش ببين گه دعا روى خدا در اوليا * بهر جمال كبريا آئينهء صفا طلب
گفت خدا كه اوليا روى من و ره منند * هر چه بخواهى از خدا بر در اوليا طلب
سرور اوليا نبى است وز پس مصطفى على است * خدمت مصطفى كن همت مرتضى طلب
هامش
( 1 ) - چ پ ، چ ش : اين بيت را تا چهار بيت ذيل آن ندارد .
( 2 ) - يعنى سلسبيل رشد و هدايت را از هدات كه ائمّه بزرگوار عليهم الصلاة و السلام است بخواه كه شراب بهشتى را ساقيانند .