چون وضع نديدنى است كورى بهتر * چون حرف سبك بود گران گوشى به « 1 »
در صحبت عاميان گران گوشى به * وز ياد خواص هم فراموشى به
عبرت نبود ، نظر نكردن اولى * وز هر چه نه حكمت است خاموشى به « 2 »
اى دل مطلب امانت از هيچ كسى * جُز اهل يقين ، ديانت از هيچ كسى
ديدى همه را و آزمودى همه را * جُز حق مطلب اعانت از هيچ كسى « 3 »
كمال « 4 »
از صحبت خلق سخت دلتنگ شدم * وز دمها چون « 5 » آينه در زنگ شدم
بس نام نكوى بىمسمّا ديدم * از نام نكوى خويش در ننگ شدم
گلزار نشاط دهر پژمرده چراست * در سينهء اهل دل دلمرده چراست
ديگ فلك افتاد همانا از جوش * ورنه دل اهل عشق افسرده چراست « 6 »
جان و دل و عشق ، بحر و موج و طوفان * علم رسمى صدف ، گهردان عرفان
اخلاق بدت ، كف و خس و خاشاك است * كز جان طوفان عشق راند ، به كران « 7 »
شادم كه غمت همره جان خواهد بود * عشقت با دل در آن جهان خواهد بود
هجران تو با كالبدم خواهد ماند * وصل تو حيات جاودان خواهد بود « 8 »
هامش
( 1 ) در اصلى و چاپى نبوده و فقط از عق اضافه شد .
( 2 ) در اصلى و چاپى نبوده و فقط از عق اضافه شد .
( 3 ) در اصلى و چاپى نبوده و فقط از عق اضافه شد .
( 4 ) - عنوان از عق .
( 5 ) - چ پ : وز دم چون .
( 6 ) - فقط از ( عق ) اضافه شد .
( 7 ) رباعى در نسخ چاپى نيست .
( 8 ) در اصلى نبوده .