از جهل و ظلمت آن نعم الصدور فرمود * بر نور علم و عرفان نعم الورود ما را
اسلام داد و ايمان ، پس انقياد فرمان * و آنگاه وعده فرمود ، دار الخلود ما را
تكليف كرد طاعت ، كمتر ز استطاعت * بهر كمال ارواح ، اين ره نمود ما را
گاهى قيام فرمود ، گاهى ركوع و ذلّت * گاهى سجود و پستى ، گاهى قعود ما را
گاهى صيام و گه حج ، گاهى زكات و قربان * گاهى عتاب فرمود ، بر دير و زود ما را
گاهى قتال دشمن ، بذل نفوس و اموال * گاهى جهاد با نفس ، تا آزمود ما را
فرمود بر وسط باش در خلق ، تا كه بر پُل * بر وجه استقامت باشد ورود ما را
گه ذوق معرفت داد ، ز اسرار كرد واقف * گه راه عشق بنمود از ما ربود ما را
خيرات هر دو عالم در عشق خود نهان كرد * زين گنج پُرفوايد صد در گشود ما را
در بوتهء رياضت بگداخت جسم و جان را * تا عاقبت زيانها گرديد سود ما را
فرمود بندگيها ، تا بندگى شود خوى * بنمايد آنچه هستيم تا اين فزود ما را
برداشت پس ز پستى ، افزود نور هستى * پس داد ذوق مستى تا دل گشود ما را
وانگه كشيد ما را سوى جناب اعلا * بهر لقاى خود داد ، عين الشهود ما را