بس روح و جسم را كرد در برّ و بحر سيّار * زير حجاب صورت معنا نمود ما را
از عقل كرد محظوظ وز كفر و شرك محفوظ * بخشيد اين كرامت و آنگه ستود ما را
پيغمبران فرستاد با معجزات و آيات * سوى جناب اقدس راهى نمود ما را
ابراز كرد ما را در امّت محمّد * اعطاى اين كرامت صد عزّ فزود ما را
ايجاد ما پس افكند تا روز حشر به روى * با خاتم النبيّين باشد وثود « 1 » ما را
پس حبّ اهل بيتش جا داد در دل ما * تا زنگ هر ضلالت از دل زدود ما را
آميخت با گِل ما حُبّ على و آلش * پس با ملك فرستاد از خود درود ما را
از فتنهء صحابه بهر رياست ملك * وز ارتداد امّت آگه نمود ما را
بيزار كرد ما را ز آن اشقياى مردود * وز لعن آن جماعت وردى فزود ما را
آن حُبّ و اين عداوت ما را زنار ستريست * آن يك بود چو جوشن ، وين يك چو خود ما را
قرآن بما فرستاد بهر فنون ارشاد * حُسن بلاغت آن از ما ربود ما را
هامش
( 1 ) - در متن چنين امّا وثود در فرهنگ نيامده و وتود درست است به معنى ثبوت .