هذا الجواب ذرّه بىمقدار ظفر كه بجناب مهر تنوير مولانا محمد محسن حفظه اللّه تعالى قلمى نموده : « 1 »
همچو سوسن به ثنا دوش زبانم كردند * باخبر از روش هر دو جهانم كردند
بشكر خنده نمك بر دل ريش افكندند * رو نمودند چو نرگس نگرانم كردند
ساغر باده ، به از آب حياتم دادند * محو كردند و سر بىخبرانم كردند
در ميان فلك و گوى زمين كردم سير * مست و مدهوش چو ديدند چنانم كردند
از پس پرده نويدى به نجاتم دادند * فارغ از شورش اين هر دو جهانم كردند
باخبر از كرم جوهر ذاتم كردند * چون مسيحا همه تن روح روانم كردند
فيض را مژده كه در صبر ثباتم دادند * شكر ، سر كردهء عشاق جهانم كردند
همه از فيض تو اين بندگيم گشت قبول * ورنه در ميكده بىنام و نشانم كردند
آن شب قدر كه اين واقعهها روى نمود * سيل خوناب دل از ديدهء روانم كردند
كارفرماى درآمد به نظر چون نورى * محو گشتم چو به صنعش نگرانم كردند
هامش
( 1 ) - در مجموعه فقط ظفر را با تخلّص ذكر و بنام كوچك و القاب وى اشاره نشده ليكن در صفحات دنبالهء جنگ كه پس از اين نقل خواهد شد او را با لقب نوّاب آورده و اين لقب در روزگار صفويه به شاهزادگان اسباط و صدور و اعتماد الدوله اختصاص داشته « تذكره محمد طاهر نصرآبادى » ولى نواب ظفر از فضلائى است كه مترجم كلام مولا بوده و فيض او را بهواسطه همين ترجمه ستوده است « ضمنا منقولات از جنگ 1069 سپهسالار » .