به ياد جوى روان روز و شب در آن فردوس * مرا ز ديده روانست اشك ليل و نهار
فراق صحن و خيابان مشهدم دارد * ز صحن چرخ و خيابان كهكشان بيزار
فلك ندانم ازين پس دگر چه خواهد كرد * به من شود اگر از تازه باز كينه گذار
فكنده دور به زارى از آن درم يا رب * به روز من بنشيند فلك به زارى زار
دو دست بىتو به سر مىزنم چه چاره كنم * كه رفت كار من از دست و دست من از كار
شمار كار خود از روزگار برگيرم * به دامن تو زنم دست چون به روز شمار
فلك ز رشك بميرد چو درگهت بوسم * چه خوش بود كه برآيد به يك كرشمه دو كار
اگر رسم به وصال درت عجب نبود * به آسمان ز زمين مىرود هميشه غبار
اگرچه دورى از آن خاكِ در ضرورى بود * كه هست دورى خورشيد ذرّه را ناچار
وليك دارم اميدى كه از توجه تو * تن ضعيف من آنجا شود به خاكِ مزار
به هر كجا كه شود خاك اين تن زارم * فلك اگر كشدم پيش آرزو ديوار
گمان به بالوپر شوق آنقدر دارم * كه ذرّه ذرّه به سوى تو برپرد تن زار
بدان خداى كه در ملك نيستى يكسر * متاع معرفتش ريختست در بازار
بدان نهفته كه در هرچه بنگرى پيداست * بدان نديده كه پر كرد عالم از ديدار
بدان قديم كه از دور باشى قدمش * ازل دوان به ديار ابد برد زنهار
بدان حكيم كه در كارگاه قدرت نيست * به عون حكمتش ايجادِ ذرّهاى بيكار
بدان عليم كه در عرض جلوهگاه ظهور * ز علم اوست ازل تا ابد يكى طومار
بدان كريم كه از نيم رشحه بنشاند * ز دشت عصيان چندانكه خاستست غبار
بدان رحيم كه در موجخيز رحمت او * گناه هر دو جهان همچو خس فتد به كنار
بدان حليم كه بر روى ما نمىآرد * به ناسپاسى چندانكه مىكنيم اصرار
بدان غفور كه در هر نفس فروشويد * سياهرويى ما را به آب استغفار
به صانعى كه دهد مشت خاك را دانش * به مبدعى كه دهد موج باد را گفتار
به قادرى كه به پيش محيط قدرت او * زمان ازل به ابد نقطهايست از پرگار
به نور او كه به دو روشنست ظلمت و نور * به فيض او كه به دو خرمست جنت و نار
به لوح او كه گشايد به روى جان دفتر * به كلك او كه نويسد به لوح دل اسرار
به امر او كه به او ملك عقل گشت آباد * به نهى او كه از و راه نفس شد هموار
به جود او كه نُه افلاك را به يك جوشش * ز نيم قطره برانگيخت چون ز بحر بخار
به ستر او كه ز چشم نظارگان سپهر * به روى زشتى اعمال ما كشد ديوار
به عفو او كه ببخشد گناه و نگذارد * به زير بار خجالت خميده قامت زار
به فضل او كه بما از بهشت و حور و قصور * جزاى طاعت ناكرده مىنهد به كنار
ديوان فياض لاهيجى ( فارسى ) — صفحة 75
مساهمون: عبد الرزاق اللاهيجي
ص٧٥