اما در دنيا ذريهء مرا گرامى مىداشت ، تو چرا قارى را از تلاوت منع نمودى ؟
و در اين موضع ضرورى است كه به طريق « 1 » تطفّل چند حرفى مذكور سازد .
مخفى نماند كه بعضى از روى عدم علم به مضمون آيات قرآنى و احاديث نبوى استدلال به اين آيه مىنمايند :
« وَ مَنْ يَقْتُلْ مُؤْمِناً مُتَعَمِّداً فَجَزاؤُهُ جَهَنَّمُ »
« 2 » و حكم مىكنند كه قاتل مؤمن البته ملعون و مخلّد در دوزخ است ؛ و حال آنكه اين حكم به طريق اطلاق نيست ، بلكه مقيّد است به قيد حيثيت كه
« وَ مَنْ يَقْتُلْ مُؤْمِناً مُتَعَمِّداً »
من حيث أنه مؤمن
« فَجَزاؤُهُ جَهَنَّمُ »
. و الّا لازم آيد آنچه لازم آيد . ديگر مستور نيست كه كريمهء
« إِنَّ اللَّهَ لا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِهِ وَ يَغْفِرُ ما دُونَ ذلِكَ لِمَنْ يَشاءُ »
« 3 » در كلام مجيد تكرار يافته و مشعر است بر آنكه غفران غير مشرك در مشيت حق است و قدرت بر ارضاى خصما دارد و حكايت متخاصمين در حديث وارد است . پس حكم كردن بر كسى غير مشرك كه بر شرك نميرد به دوزخى بودن ، بىنص و دليل قطعى جهل است و دليرى ؛ بلكه و الله اعلم . زهى عطيه عظمى كه حق - سبحانه و تعالى - خواص بندگان خود را بدان مخصوص داشته كه هميشه قادرند بر تعظيم و تكريم و قضاى حوايج ذريهء طيّبهء رسول - صلّى اللّه عليه و على آله و سلم - و بدين سبب روح مطهّر آن حضرت - صلّى اللّه عليه و على آله و سلم - از ايشان راضى و خشنود است « 4 » ؛
سپاس بىقياس مر خداوندى را - جل ذكره - كه اين نوباوهء جاه و جلال را اين وصف به كمال است و از زلال محبت و تعظيم نبى و آل و ذريّه و اصحاب او كأس سفيدهاش مالامال . اللهم اجعله موفقا لقضاء حوائجهم و ساعيا لإنجاح مآربهم .
الفقرة السابعة [ شفقت بر خلق الله ]
چون دبير خامه از انشاء جزء اول از « 5 » جزء مذكوره پرداخت ، در بيان جزء ثانيش
هامش
( 1 ) . مج : تغظه و رض : تعقل .
( 2 ) . نساء ، 14 .
( 3 ) . نساء ، 49 .
( 4 ) . اساس : خشنود است و لله الحمد الفقرة السابعة . و اضافه فوق از مج و رض است .
( 5 ) . اساس : خبر مذكور .