شكر خدا كه هرچه طلب كردم از خدا * بر منتهاى همّت خود كامران شدم
( حافظ )
تويى كه خوبترى ز آفتاب و شكر خدا * كه نيستم ز تو در روى آفتاب خجل
( حافظ )
دل از كرشمهء ساقى به شكر بود ولى * ز نامساعدى بختش اندكى گله بود
( حافظ )
شكر نعمت نعمتت افزون كند * كفر نعمت از كفت بيرون كند
( مولوى )
( [ 32 ] ) . سعدى