حضرت سيدهء نساء العالمين - عليها السّلام - مىبايد و حمل عرش اللّه و جمله عروش در ضمن حمل سرّ محمّديست - صلّى اللّه عليه و آله - اندراج دارد و مىفرمايد كه : من حامل علمم كه به آن حمل عرش اللّه مىتوان كرد من حامل آنم .
و تفصيل اين علم از تنزيلات الهى كه قرآن و كتب سالفه است يافته مىشود و اين تأويل اختصاص به من دارد كه من مرسوخ در علمم يعنى اصل علم راسخ و حقيقت رسوخ در علم به من اختصاص وهبى يافته و بس . تأويل كتب الهى نزد من باشد چنانچه معدن علم فرموده :
انا قاتل على تنزيل القرآن و علىّ يقاتل على تأويل القرآن
« 1 » و اللّه اعلم .
و قال عليه السّلام :
انا وجه اللّه فى السّماوات و الارضين ، كما قال اللّه :
كُلُّ شَيْءٍ هالِكٌ إِلَّا وَجْهَهُ
« 2 » انا صاحب الجبت و الطّاغوت و محرّقهما .
چون حقيقت هر شىء و وجود هر شىء از جهت توجّه خاص است به آن شىء كه رحمت رحيمى نيز خوانند كه اگر طرفة العينى آن توجه نباشد آن شىء معدوم شود مىفرمايد كه : من آن وجه خدايم كه وجه توجه است و تعيّن وجود شىء به آن وجه است كه هم در سماوات اسمائى و زمين افعالى و هم در سماوات ملكوتى و زمين ملكى و هم در سماوات و زمين باقى عوالم ، و هر چيز در هر عالم در هر مرتبه كه باشد آن بالفعل به همگى هلاك است مگر وجه اللّه محقّق « 3 » است ، جهت وجود و معين شيئيت او است يا وجه آن شىء يعنى حقيقت آن پس آنچه بالفعل ثابت است نه هالك آن وجه كلّى وجودى حقّى ظاهر از مظاهر اشياء است كه عبارت از حصهء وجود است من حيث التعيّن .
هامش
( 1 ) - ينابيع المودة .
( 2 ) - قصص / 88 .
( 3 ) - ر ض : محقق جهت .