ر ح به ح ا « 1 » بچهارم مذكور « 2 » . و بيان اين بوجهى دگر « 3 » در ذيل تحرير اقليدس كه خواجه نصير الدّين براى اقامت برهان بر شكل يازدهم « 4 » از مقالهء دوازدهم « 5 » نوشته مسطورست .
پس نسبت ا ب به ح ا چون نسبت ا ب به ب ه است ، مثلّثة « 6 » بالتّكرير بصدر مقالهء پنجم ، يعنى نسبت مكعّب معمول بر ا ب به مكعّب معمول بر ب ه به شكل سى و ششم از مقالهء يازدهم ، و اين مطلوبست .
و زنهار « 7 » كه در الهيّات تابع حكما نشوى و توهّم نكنى كه چون ايشان را در رياضيّات « 8 » ، خاصّه تسطيح « 9 » اصطرلاب و رصد ، فتوح غريبه شده ، پس در جميع مسائل ازين قبيل باشد . آن گشاد كه ايشان را در رياضيّات شده صوفيّه را در الهيّاتست .
وَ لا يُنَبِّئُكَ مِثْلُ خَبِيرٍ
« 10 » و إلى اللّه المرجع و المصير .
فتح
اختلاف در مسائل شرعيّهء فرعيّه بعد از رحلت نبى ، صلّى اللّه عليه و سلّم ، پيدا شد « 11 » .
و تاج الدّين اسماعيل قونوى ، « 12 » شارح حاوى ، گويد : « در مسألهء خرقاء كه شخصى مرد و مادر و خواهر و جد گذاشت ، ابو بكر صدّيق « 13 » ، رضى اللّه عنه « 14 » ، حكم كرد كه مادر را ثلث مال است و جدّ را باقى ؛ و عمر فاروق ، رضى اللّه عنه « 15 » ، گفت خواهر را نصف است و مادر را ثلث باقى و جدّ را دو ثلث باقى ؛ و عثمان ذى النّورين ، رضى اللّه عنه « 16 » ، گفت هريك را ثلث « 17 » است ؛ و على مرتضى ، رضى اللّه عنه « 18 » ، گفت « 19 » خواهر را نصف است و مادر را ثلث و جدّ را سدس ؛ و ابن مسعود ، رضى اللّه عنه « 20 » ، گفت خواهر را نصف است و
هامش
( 1 ) .F: - به شكل شانزدهم . . .
( 2 ) .AB: + و شانزدهم .
( 3 ) .E: + كه .
( 4 ) .AB: پانزدهم ،D: پانزدهم .
( 5 ) .F: دوانزدهم .
( 6 ) .F: مثل .
( 7 ) .C: زينهار .
( 8 ) .F: رياضت .
( 9 ) .F: تصديق .
( 10 ) . فاطر : 14 .
( 11 ) .F: شده .
( 12 ) .E: قونيوى .
( 13 ) .FG: - صديق .
( 14 ) .CFG: - رضى . . .
( 15 ) .FG: - فاروق . . .
( 16 ) .FG: - ذى النورين . . . ،C: - رضى . . .
( 17 ) .F: ثلثى .
( 18 ) .B: عليه السلام .
( 19 ) .F: فرمود .
( 20 ) .AB: عنهما ،C: - رضى . . .