مُوسى أَرْبَعِينَ لَيْلَةً
« 1 » . و مراد از أصل الطّبائع دال ؛ چه آن عناصرست و عناصر چهارست .
و سكّة ( بكسر ) : گوى . و خان : كاروانسراى . و مراد از شطرنج شطرنج صغير كه صهصهة بن داهر ساخته براى يكى از سلاطين هند كه بحرب معتاد بوده « 2 » و هيچ معارض نداشته . و مراد از سكّة خان شطرنج حاء ؛ چه هر صفّ از صفوف شطرنج هشت است . و إدراج :
درنورديدن . و الخافقان : أفقا المشرق و المغرب . و اين معمّا باسم محمّد مصطفى است ، صلّى اللّه عليه و سلّم ، يا باسم محمّد مهدى « 3 » .
مىفرمايد : فراگير وعدهء موسى را دو بار و بنه بيخ سرشتها « 4 » را در زير اين دو . و « 5 » گوى خان شطرنج ، پس فراگير آن را ، و درج كن در ميان اين دو درج كرده شده . پس آن نام آن كس است كه دوست مىدارد او را دل من و دل همهء كسان كه در مشرق و مغربند . س :
گاهى كه ز كوى او شوم آواره * افتم بدرون مسجدى بيچاره
محراب به خوندل منقّش سازم * تا بار دلم سبك شود يكباره « 6 »
خطاب به فاطمه براى اطعام مسكينى غمخورده كه سورهء هل أتى بسبب او نزول كرده
فاطم ذات المجد و اليقين * يا بنت خير النّاس أجمعين
أ ما ترين البائس المسكين * قد قام بالباب له حنين
يدعو إلى اللّه و يستكين * يشكو إلينا جائعا حزين
كلّ امرئ بكسبه رهين * و فاعل الخيرات من يدين
موعده فى جنّة علّيّين * حرّمها اللّه على الضّنين
و للبخيل موقف حزين * تهوى به النّار إلى سجّين
هامش
( 1 ) . البقرة : 51 .
( 2 ) .G: بود .
( 3 ) .G: + است .
( 4 ) .G: سرهشتها .
( 5 ) .G: - و .
( 6 ) . هامشE: از بيت اخير اين رباعى « محمّد » ، صلوات اللّه و سلامه عليه ، بيرون مىآيد بطريق معمّا ، كما لا يخفى .