حلاوة دنياك مسمومة * فلا تأكل الشّهد إلّا بسمّ
محامد دنياك مذمومة * فلا تكسب الحمد إلّا بذمّ
إذا تمّ أمر دنا نقصه * توقّع زوالا إذا قيل تمّ
و كم قدر دبّ فى غفلة * فلم يشعر النّاس حتّى هجم
سمّ : زهر در طعام كردن . و شهد : انگبين ناپالوده . و نقص : كم شدن . و توقّع : چشم داشتن . و هجوم : ناگاه به چيزى رسيدن ( از اوّل ) .
مىفرمايد : شيرينى دنياى تو بزهر آلوده است ، پس نمىخورى « 1 » انگبين « 2 » را ، مگر با زهر . ستودههاى دنياى تو نكوهيده است ، پس كسب نمىكنى « 3 » ستودن را ، مگر با نكوهيدن . چون تمام شود كارى ، نزديك شود نقصان او . چشم دار زوال را ، چون گفته شود : تمام شد . و بسا تقديرى كه نرم رود در حال غفلت ، پس آگاه نباشد مردم ، تا ناگاه برسد « 4 » . س :
هر شهد كه مىخورى درو زهرى هست * در هرچه نظر كنى ز ضدّ بهرى هست
هر چيز كه شد تمام نقصان يابد * آرى ز پى لطف خدا قهرى هست
نصيحت خلاصهء انام امام حسين ، عليه السّلام
تنزّه عن مصادقة اللّئام * و ألمم بالكرام بنى الكرام
و لا تك واثقا بالدّهر يوما * فإنّ الدّهر منحلّ النّظام
و لا تحسد على المعروف قوما * و كن منهم تنل دارالسّلام
وثق باللّه ربّك ذى المعالى * و ذى الآلاء و النّعم الجسام
تنزّه : دور شدن . و مصادقة : با يكدگر دوستى داشتن . و انحلال : گشاده شدن گره .
و النّظام : الخيط الّذى ينظم به اللّؤلؤ . « 5 » و دارالسّلام : بهشت ، و قال الإمام فى التّفسير الكبير :
هامش
( 1 ) .G: نمىخورم .
( 2 ) .CD: انگبينى .
( 3 ) .G: نمىكند .
( 4 ) .G: رسد .
( 5 ) . صحاح : 2041 .