تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 691

مساهمون:

ص٦٩١
إحصاء : شمردن . و القسم ( بالفتح ) : إفراز النّصيب . « 1 » مىفرمايد : اى بينندهء نگرستنها « 2 » ، و اى شنوندهء لفظها ، و اى بخش‌كنندهء بهره‌ها ، بشمردن خود نگاه‌دارنده ، بعدلى از جداكردنهاى نصيب . س :
اى خلق جهان را دل دانا از تو * دارد همه كس ديدهء بينا از تو پستى زمين به حكم و تقدير تو شد * باشد شرف گنبد مينا از تو و يا من هو السّميع * و من عرشه الرّفيع و من خلقه البديع * و من جاره المنيع من الظّالم الغشوم
بديع : نو . و غشم : ستم كردن . مىفرمايد : اى آن كس كه او شنواست ، و آن كس كه تخت او بلندست ، و آن كس كه آفريدهء او نو است ، و آن كس كه همسايهء او سرباززننده است ، از ستمكار سخت ستمكار . س :
اى در دل ارباب حقيقت زده تخت * افكنده سزاى تخت از اسما رخت هرجا كه زند ماه جمالت خرگاه * در حال كند جلوه‌گرى چهرهء بخت يا من حبا « 3 » فأسبغ * ما قد حبا و سوّغ و يا من كفى و بلّغ * ما قد كفى و أفرغ من منّه العظيم
تسويغ : گوارا « 4 » ساختن . و إفراغ : ريختن . مىفرمايد : اى آن كس كه عطا كرد ، پس تمام كرد آنچه به حقيقت عطا كرد و گوارا ساخت ، و اى آن كس كه كافى است و رسانيد آنچه به حقيقت كافى است و ريخت ، از انعام
هامش
( 1 ) . مفردات : 670 . ( 2 ) .E: نگريستنها . ( 3 ) .A: حيا . ( 4 ) .E: كوار .