تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 634

مساهمون:

ص٦٣٤
جمع أخ « 1 » . مىفرمايد : نيست هيچ نيكى در دوستى مردى « 2 » رنگ‌گيرنده كه چون باد ميل كند « 3 » ، ميل كند « 4 » او به آن‌سو كه باد « 5 » ميل مىكند . بخشنده است ، چون بىنياز باشى از گرفتن مال او ؛ و نزد برداشتن بار درويشى از تو بخيل باشد . پس چه بسيارند برادران ، آن زمان « 6 » كه شمارى ايشان را ، و ليكن ايشان براى حوادث اندكند . س :
هركس كه نهد بعهد مردم بنياد * آخر ز فلك در كف او باشد باد ارباب زمان همره بادند همه * فرياد ز رسم اين جماعت فرياد

ترغيب نفس بجانب رجا و نهى يأس به حكم خدا

فلا تجزع و إن أعسرت يوما * فقد أيسرت فى دهر طويل و لا « 7 » تيأس فإنّ اليأس كفر * لعلّ اللّه يغنى عن قليل و لا تظنن بربّك ظنّ سوء * فإنّ اللّه أولى بالجميل رأيت العسر يتبعه يسار * و قول اللّه أصدق كلّ قيل
إيسار : توانگر شدن . و مصراع ثامن « 8 » ناظر به آيت
إِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْراً
« 9 » . مىفرمايد : پس جزع مكن ، و اگرچه تنگدست شوى روزى ؛ چه به حقيقت توانگر بودى در روزگارى « 10 » دراز . و نااميد مشو ؛ چه به درستى كه نااميدى كفرست ، شايد كه خدا بىنياز كند بعد از زمانى اندك . و گمان مبر به پروردگار خود گمان بد ؛ چه به درستى كه خدا سزاوارترست به كردار نيك . ديدم دشوارى را « 11 » كه از پى مىآيد آن را توانگرى . و گفتار خدا راست‌تر هر گفتاريست « 12 » . س :
هامش
( 1 ) .A: اخ برادر و اخوان جمع او . ( 2 ) .E: مرد . ( 3 ) .C: مىكند . ( 4 ) .CEG: - ميل كند . ( 5 ) .G: به او . ( 6 ) .G: - آن زمان . ( 7 ) .C: فلا . ( 8 ) .C: ثانى . ( 9 ) . الانشراح : 6 . ( 10 ) .C: روزگار . ( 11 ) .G: - را . ( 12 ) .C: گفتارست .