شهادته يكميها : إذا كتمها ، و تكمّى : أى تغطّى ، و الكمى : الشّجاع المتكمّى فى سلاحه ، لأنّه كمى نفسه ، أى سترها بالدّرع و البيضة ، و الجمع : الكماة ، كأنّهم جمعوا كاميا ، مثل قاض و قضاة . « 1 » و موج « 2 » : بهم برآمدن مردم . و انتصال « 3 » : تير به يكدگر انداختن .
مىفرمايد : كجااند « 4 » سواران و غلامان چه كردند ؟ كجاست شمشيرهاى برّان و نيزههاى منسوب بموضع خطّ باريك ؟ كجااند كافيان ؟ آيا كفايت نكردند پادشاه خود را ، چون ديدند او را افكنده و او زارى مىكرد ؟ كجااند آن دلاوران كه بهم برآمدندى براى آنكه خشم كردندى ؟ كجااند آن حاميان كه نگاه داشته مىشد به ايشان دولتها ؟ كجااند تيراندازان ؟ آيا بازنداشتند به تيرهاى خود ، چون آمد تيرهاى مرگ ، در حالى كه تير مىانداخت ؟ س :
شاهى كه فلك ز نور « 5 » او شد لامع * خورشيد كرم ز برج او شد طالع
آن روز كه شد صورت مرگش واقع * اسباب جهان هيچ نديدم نافع
هيهات ما منعوا « 6 » ضيما و لا دفعوا * عنك المنيّة إذ وافى بك الأجل
و لا الرّشى دفعتها عنك لو بذلوا * و لا الرّقى نفعت فيها و لا الحيل
ما ساعدوك و لا واساك أقربهم * بل سلّموك لها يا قبح ما فعلوا
ما بال قبرك لا يأتى به أحد * و لا يطوف به من بينهم رجل
ما بال ذكرك منسيّا و مطّرحا * و كلّهم باقتسام المال قد شغلوا
ما بال قصرك وحشا لا أنيس به * يغشاك من كنفيه « 7 » الرّوع و الوهل
رشى ( بضمّ يا كسر ) : رشوه ( بضمّ يا كسر ) . و رقية ( بضمّ ) : افسون ، و رقى : جمع او . و تسليم : سپردن . و اطراح : انداختن . و اقتسام : بخش كردن . و الوهل : الفزع .
مىفرمايد : دورست آن ، منع نكردند ستمى را و دفع نكردند از تو مرگ را ، چون رسيد
هامش
( 1 ) . صحاح : 2477 .
( 2 ) .C: موح ،E: مرج .
( 3 ) .E: انتضال .
( 4 ) .E: كجاست .
( 5 ) .E: روى .
( 6 ) .C: صنعوا .
( 7 ) .C: كيفية .