السّيف ( بالكسر ) : ساحل البحر . و كوفة : شهرى كه سعد بن وقّاص بامر عمر بن خطّاب بنا كرد و مرتضى در آخر عمر آنجا مسكن داشت . و إلف و ألفة : دوستى گرفتن . و فسّر الزّمخشرىّ فى الفائق المعروفة المذكورة هاهنا « 1 » بطيبة العرف « 2 » . و طروق : به شب رفتن . و جمال ( بكسر « 3 » ) : جمع جمل . و علف ( به سكون ) : علف دادن . و قولهم عم « 4 » صباحا : كلمة تحيّة ، كأنّه محذوف من نعم ينعم ( بالكسر ) ، كما يقال كل من أكل يأكل ، فحذف النّون و الألف تخفيفا . « 5 »
مىفرمايد : اى خوشا كنار دريائى به زمين كوفه ، زمينى كه مر ما را مألوف است و خوشبو . مىروند به شب « 6 » دران زمين شتران نر علفدادهء ما . خوش باش ، اى زمين ، در صباح ، و به سلامت باش ، در حالى كه الفت گرفته شدهاى . س :
هردم كه من از خاك نجف ياد كنم * در حال سرود عشق بنياد كنم
چون لاله كشم داغ و برآرم ناله * چون غنچه درم جامه و فرياد كنم
هامش
( 1 ) .C: هنا .
( 2 ) . الفائق 2 : 209 .
( 3 ) .E: + جيم .
( 4 ) .E: غم .
( 5 ) . صحاح : 2044 .
( 6 ) .E: شب .