شكايت از باغيان در وقتى كه در « 1 » نزديك بصره نزول فرموده و متوجّه حرب طلحه و زبير و عايشه بوده « 2 »
و إنّى قد حللت بدار قوم * هم الأعداء و الأكباد سود
هم إن يظفروا بى يقتلونى * و إن قتلوا فليس لهم خلود
أسود : سياه ، و سود : جمع او . و سواد الكبد كناية عن العداوة « 3 » .
مىفرمايد : به درستى كه من به حقيقت فروآمدم بسراى قومى كه ايشان دشمنان منند و جگرها سياه است . ايشان اگر فيروز مىشوند « 4 » بر من ، مىكشند مرا ؛ و اگر بكشند « 5 » مرا ، پس نيست مر ايشان را جاودانه بودن . س :
دشمن كه كشد ز هر طرف تيغ چو بيد * وز جانب او كرده دلم قطع اميد
گيرم كه مراد او برآيد امّا * او نيز درين سرا نماند جاويد
خطاب به پسر خود ، محمّد بن حنفيّه در حرب جمل « 6 » كه مشتمل است بر اسرار خفيّه
اطعن [ بها ] طعن أبيك تحمد * لا خير فى حرب إذا لم توقد
بالمشرفىّ و القنا المسدّد
إيقاد : آتش افروختن ، قال اللّه تعالى :
كُلَّما أَوْقَدُوا ناراً لِلْحَرْبِ أَطْفَأَهَا اللَّهُ
« 7 » .
و المشرفىّ ( بفتح الميم ) : السّيف المنسوب إلى مشارف و هى قرى من الشّام .
مىفرمايد : نيزه بزن « 8 » مثل نيزه زدن پدر خود تا ستوده شوى ، نيست هيچ خير در كارزارى ، چون افروخته نشود به شمشير مشرفى « 9 » و نيزهء راست گردانيده . س :
اى گشته مهيّا ز رخت كام « 10 » پدر * وز بادهء مهر كرده پرجام پدر
هامش
( 1 ) .G: - در .
( 2 ) .E: بود .
( 3 ) .C: - و سواد . . .
( 4 ) .CG: شوند .
( 5 ) .B: مىكشند .
( 6 ) .E: + جميل .
( 7 ) . المائدة : 64 .
( 8 ) .E: زن .
( 9 ) .E: مشرقى .
( 10 ) .E: نام .