و آداب أرباب العقول لذى الهوى * كآداب أهل السّكر عند أولى العقل
فلا تعذلن إن قال صبّ متيّم * من الوجد شيئا لا يليق بذى الفضل
ظ :
تحصيل عشق و رندى آسان نمود اوّل * جانم بسوخت آخر در كسب اين فضائل
حلاج بر سر دار اين نكته خوش سرايد * از شافعى نپرسند « 1 » امثال اين مسائل
ليكن فقهاى دين « 2 » ، أدام اللّه بركاتهم بين المستفيدين ، گويند : « من قال أفنى عن النّاسوتيّة و أصير إلى اللّاهوتيّة ، كفر ؛ و لو قال إنّى أرى اللّه عيانا فى الدّنيا و يكلّمنى شفاها ، كفر ؛ و لو قال الرّوح من نور اللّه ، فإذا اتّصل النّور بالنّور اتّحدا ، كفر ؛ و من ادّعى أنّ النّبوّة مكتسبة أو أنّه يبلغ بصفاء القلب إلى مرتبتها ، أو ادّعى أنّه يوحى إليه و إن لم يدّع النّبوّة ، أو ادّعى أنّه يدخل الجنّة و يأكل من ثمارها و يعانق الحور ، فهو كافر بالإجماع قطعا . »
اى برادر ، اگر به مرتبهء فقر حقيقى رسيدهاى ، چه حاجت كه من نصيحت تو كنم ، و اگر نرسيدهاى ، در احوال و اقوال درويشان متوقّف باش و به هيچ حال دست از دامن شريعت مدار ؛ فإنّ الشّرع هو المدار . س :
احكام شريعت است چون شارع عام * بيرون مرو از راه شريعت يك گام
هركس كه سر از حكم شريعت پيچد * در مذهب اهل معرفت نيست تمام
س :
اى از تو كمال عقل و دانش ظاهر * وز بهر تو گشته چرخ گردون داير
گر مشرب تحقيق نشد روزى تو * زنهار بتقليد نگردى كافر
فتح
كشف كه اطلاع بر غيب است يا به صورت متعلّق است يا بمعانى و حقايق ، و اوّل را كشف « صورى » گويند و ثانى را « معنوى » . و صورى يا بمشاهده است يا بسماع يا بلمس ؛ عبد الرّحمن بن عبّاس « 3 » از نبى ، صلّى اللّه عليه و سلّم ، روايت كند كه فرمود : « رأيت ربّى ،
هامش
( 1 ) .D: مپرسيد ،E: نپرسيد .
( 2 ) . درEافزودهاند : پناه .
( 3 ) .CDG: عائش .