خلق ؛ تا به « 1 » بركت صحبت ايشان سعادت دو جهانى يابند . با ايشان مباسطت مىكنند « 2 » بىدهشت و وحشت ، « 3 » و ملابسه و اختلاط مىكنند بىحشمت « 4 » و كلفت . و « 5 » در ساير مقامات در پرتو انوار ايشان راه مىروند ، و از آتش شوق ايشان اقتباس مىكنند ، و پيروى طريق ايشان بر خود لازم مىگيرند ، و به ملاحظهء سعت رحمت حق « 6 » از استيلاى خوفى كه مؤدّى به يأس و نوميدى است نجات مىيابند .
و الحقائق مجموعة ،
و حقايق مكاشفات و مشاهدات ايشان موصوف به جمعيت است ، و از جهت مباسطت و اختلاط تفرقه به آن راه نمىيابد .
و السّرائر « 7 » مصونة .
و اسرار بواطن ايشان « 8 » با وجود كثرت خلطت محفوظ است و « 9 » در معاشرت خلق از قوّت حال كسى پى به « 10 » آن نمىبرد . ظاهر خود را بر خلق از براى نشر رحمت حق مباح گردانيدهاند ، و باطن خود را به « 11 » حق از براى معرفت حق تعالى « 12 » مخصوص داشته . « 13 »
و طائفة بسطت لقوّة معانيهم ، و تصميم « 14 » مناظرهم ،
و طايفهء ديگر ، آنانند « 15 » كه ايشان را به مقام بسط درآوردهاند ، از جهت كمال قابليت و قوّت معانى راسخه ؛ كه معارف و مواجيد ايشان چون اوصاف جبلّى و اخلاق غريزى است كه به مباسطت و مخالطت ازالهء « 16 » آن ممكن نيست . و محل نظر و اطلاع ايشان را از استحكام و تصميم « 17 » توجّه باطن به حق باز آرد . تا « 18 » ناظر « 19 » و منظور و منظر را به چشم حق مىبيند .
هامش
( 1 ) . ع : - به .
( 2 ) . ع : مىكند .
( 3 ) . ع : - و .
( 4 ) . ج : حسمت .
( 5 ) . ع : - و .
( 6 ) . ع : - حق .
( 7 ) . ج : السرير .
( 8 ) . ع : - ايشان .
( 9 ) . ع : - و در معاشرت خلق .
( 10 ) . ع : به آن پى .
( 11 ) . ع : - به حق .
( 12 ) . ج : - تعالى .
( 13 ) . ج : داشتهاند .
( 14 ) . ج : تصهم .
( 15 ) . ج : آنند .
( 16 ) . ع : - ازالهء آن ممكن نيست و محل نظر و اطلاع ايشان را .
( 17 ) . ج : تصهم .
( 18 ) . ج : - تا .
( 19 ) . ع : نظر .