فصل
صورت مكاشفه در « بدايات » ايمان است به حقايق اسماء « 1 » الهى . و در « ابواب » متأثّر بودن قواى نفسانى از معانى اسما . و در « معاملات » اجابت دواعى اسما ، و مهيّاى عمل به مقتضاى آن شدن . و در « اخلاق » وقوف بر كيفيّت تخلّق به اخلاق الهى . و در « اصول » شعور به انوار تجلّياتى « 2 » كه باعث سلوك بود . و در « اوديه » انكشاف علوم حقيقت به بصيرت مقدّسه . و در « احوال » ظهور جلوهء اسما كه مهيّج محبّت خاصّه و جاذب « 3 » به حضرت عنديّت است . و در « ولايات » منكشف شدن حجب اسمائى به صفاى صفات سالك . و در « حقايق » شهود « 4 » اعيان ثابته و آنچه در وى است « 5 » در عين حق . و در « نهايات » شهود احديّت ذات در صور « 6 » صفات در مقام بقاى بعد الفنا .
باب المشاهده
قال اللّه تعالى :
إِنَّ فِي ذلِكَ لَذِكْرى
« 7 »
لِمَنْ كانَ لَهُ قَلْبٌ أَوْ أَلْقَى السَّمْعَ وَ هُوَ شَهِيدٌ
« 8 »
يعنى به درستى كه در اين قصههاى « 9 » مذكوره ، موعظت « 10 » و پند است هركه را دلى بود كه از وى حاصلى بود ، يا به القاى سمع خاطر جمع دارد و حاضر دل بود . و پيش اهل اشارت شهيد به معنى شاهد « 11 » است .
المشاهدة سقوط « 12 » الحجاب بتّا ،
مشاهده ، مرتفع شدن حجاب است « 13 » البته از روى مقصود ، و برافتادن نقاب از ذات محبوب بىشك و ريب ، و بدون بقيّهء عوار رسوم و عيب .
و هي فوق المكاشفة ؛
هامش
( 1 ) . ج : اسمايى .
( 2 ) . ع : تجليات .
( 3 ) . ج : حادث . ع : جاذبه .
( 4 ) . ج : شود .
( 5 ) . ج : + و .
( 6 ) . ع : و وصول .
( 7 ) . ع : ذكرى .
( 8 ) . ق / 37 .
( 9 ) . ع : قصههاء .
( 10 ) . ع : موعظه .
( 11 ) . ج : مشاهد .
( 12 ) . ع : سقوط .
( 13 ) . ع : - است .