سبب مؤانست انوار واردات غيبى و مخاطبات خفى ، ايمن گشته است .
و هو على ثلاث « 1 » درجات :
و اخبات بر سه درجه است :
الأول : أن تستغرق « 2 » العصمة « 3 » الشهوة ، « 4 »
درجهء اول ، آن است كه حمايت عصمت الهى ، شهوت و آرزوى تن را غرقه « 5 » سازد ؛ يعنى ظلمات آن در انوار عصمت محو و نيست گردد .
و تستدرك « 6 » الإرادة الغفلة ،
و ارادت « 7 » - كه خواستگارى دل است ملازمت درگاه حق را - تدارك كند مر غفلت « 8 » را ، كه « 9 » مقتضاى « 10 » سكون و آرام در مقرّ خوابگاه دنيا است . و ميان ارادت و غفلت منافات است ، و در اين مقام ارادت غالب است ؛ پس ازالت آثار غفلت كند .
و يستهوي الطّلب السّلوة .
و فرو « 11 » افكند « 12 » در مغاك عدم درد طلب محبوب ، سلوت عشق را ؛ كه فرونشستن آتش محبت است ؛ يعنى به قوّت طلب افسردگى سلوت 182 را فروافكند و نيست گرداند .
الدّرجة الثانية : أن لا ينقض « 13 » إرادته سبب ،
درجهء دوم ، از مقام اخبات آن است كه ارادت مريد چنان مستحكم بود كه هيچ سببى نقض « 14 » عهد وى نتواند كرد ، و هيچ معارضى وى را از توجه به جناب حق باز نتواند زد .
و لا يوحش قلبه عارض .
و انس قلب وى به ملازمت ، در آن مرتبه بود كه هيچ عارضى سبب وحشت نتواند بود ،
هامش
( 1 ) . ج : ثلاثته .
( 2 ) . ج و ع : يستغرق .
( 3 ) . ج : العصمته .
( 4 ) . ج : الشهودى .
( 5 ) . ج : غرق .
( 6 ) . ج و ع : يستدرك .
( 7 ) . ج : + است .
( 8 ) . ج : و .
( 9 ) . ج : - كه .
( 10 ) . ج : مقتضى .
( 11 ) . ج : فر افكند .
( 12 ) . ج : + در .
( 13 ) . ج : ينتقض .
( 14 ) . ج : نقص .