مبتلا نگردد .
و تجريد رؤية الفضل .
و به توحيد افعال هرچه در وى سمت 180 « 1 » علاقه « 2 » فضل و كمال بود ، از اعمال و احوال از حق داند و از خود نبيند ، و خود را « 3 » از آنها تجريد كند ، و آن فضل به خود نسبت نكند تا خشوع وى كامل بود .
فصل
خشوع در « بدايات » فروتنى جوارح « 4 » است در طاعات . و در « ابواب » انكسار و سكون طبع در انقياد حكم ، و تذلل در نظر حق . و در « معاملات » تواضع و انكسار قلب در مراقبه ، و رؤيت آفات نفس . و در « اخلاق » فرونشستن آتش طبع به نور حق . و در « اصول » قضاى حق ربوبيت ، « 5 » و حفظ ادب عبوديت . و در « اوديه » تذلّل بليغ در تجلّى عظمت . و در « احوال » اذعان حكم حال بر حكم علم . و در « ولايات » تنسّم نسيم فنا . و در « حقايق » تفانى در صفات حق . و در « نهايات » تجرّد از بقايا .
باب الإخبات
قال اللّه تعالى :
وَ بَشِّرِ الْمُخْبِتِينَ
« 6 »
يعنى بشارت ده مخبتانى 181 را كه در ذكر حق دلهاى ايشان ترسناك بود . « 7 »
الإخبات من أوائل « 8 » مقام « 9 » الطّمأنينة ؛ و هو ورود المأمن من الرّجوع و التّردّد .
اخبات « 10 » از مبادى مقام طمأنينه « 11 » است ؛ يعنى فروتنى و انقيادى است كه به كلّ « 12 » دل نهاده است ، و نفس چنان منقاد و مطيع قلب شده كه از توهّم رجوع و تردّد ارتداد ، به
هامش
( 1 ) . ج : ست .
( 2 ) . ع : - علاقه .
( 3 ) . ع : - را .
( 4 ) . ج : جواريح .
( 5 ) . ج : ربوبيت + يك دندانه زائد .
( 6 ) . الحجّ / 34 .
( 7 ) . ع : است .
( 8 ) . ج : اوائيل .
( 9 ) . ج : المقام .
( 10 ) . ج : اخباط .
( 11 ) . ج : - طمأنينه .
( 12 ) . ع : كلّى .