درجهء دوم « 1 » ، چشم داشتن و منتظر بودن و خاشع و ترسناك بودن ؛ كه آفتها و مرضها « 2 » و بىباكيهاى « 3 » نفس ظاهر خواهد شد . و نقصان عمل از عجب و ريا و فتور و قصور آن معلوم خواهد گشت . و به فعل تزكيت « 4 » نفس كردن كه
قَدْ أَفْلَحَ مَنْ زَكَّاها .
« 5 » و به قول ترك تزكيت كردن كه
فَلا تُزَكُّوا أَنْفُسَكُمْ .
« 6 »
و رؤية فضل كلّ ذي فضل عليك ،
و ديدن فضل و افزونى هر صاحب فضلى بر خود ؛ يعنى هركه را علمى يا عملى يا حالى يا از هر باب كه هست ، فضيلتى بود ، بر وى حسد نبرى و وى را بر خود ترجيح كنى و فضل و علم خود را نابود و نيست دانى . « 7 »
و تنسّم نسيم الفناء . « 8 »
و « 9 » استشمام نسيم فنا كردن ؛ يعنى مشام را به بوى فنا تازه داشتن و روى به وادى نيستى كردن ، « 10 » و در كوى عدم در وجود « 11 » كوفتن .
الدرجة الثّالثة : حفظ الحرمة « 12 » عند المكاشفة ، « 13 »
درجهء سيم ، نگاهبانى حرمت و تعظيم است « 14 » در اوان مكاشفات ؛ يعنى بسطى و دلالى 179 كه از التفات جلوهء مكاشفه روى نمايد ، و رعونت شطح را در حركت گستاخى آرد ، حفظ حرمت سرّ آن را نگاه دارد ؛ تا به ستر خشوع روى آن رعونت را « 15 » بپوشاند و آن راز را در پرده محفوظ دارد .
و تصفية الوقت من مراءات الخلق ،
و صافى داشتن آينهء وقت است از زنگ و غبار رؤيت خلق . يعنى آنچه سبب هجوم خلق و اعتقاد و التفات ايشان تواند بود ؛ از كرامات و كشوف « 16 » بپوشد تا به اختلاط ايشان
هامش
( 1 ) . ع : ثانى .
( 2 ) . ج : مرظها .
( 3 ) . ج : بىباكيها .
( 4 ) . ع : تزكيه .
( 5 ) . الشمس / 9 .
( 6 ) . النجم / 32 .
( 7 ) . ج : گردانى .
( 8 ) . ج : - و تنسّم نسيم الفناء .
( 9 ) . ج : + و تنسيم نسيم .
( 10 ) . ج : - يعنى مشام را به بوى فنا تازه داشتن و روى به وادى نيستى كردن .
( 11 ) . ج : وصول .
( 12 ) . ج : المرمته .
( 13 ) . ج : المكاشفته .
( 14 ) . ج : + و .
( 15 ) . ج : - را .
( 16 ) . ج : كشوفات .