و العزيمة لها ثلاثة « 1 » أركان :
و عزيمت بر عقد توبه « 2 » سه ركن دارد :
أحدها أن تقيس بين نعمته و جنايتك ؛
يك ركن كه عزيمت به آن درست مىآيد آن است كه ميان نعمت حق و جنايت خود مقايسه كنى . مثلا مقايسه « 3 » كنى كه نعمتهاى حق كه اداى شكر آن بر تو واجب بود كدام را شكر گزاردى « 4 » و كدام را كفران نعمت نمودى . يعنى كدام را به طاعت صرف كردى و كدام را مدد معصيت ساختى . و نفس را محاسبه كنى تا كدام طرف راجح است .
و هذا يشقّ على من ليس له ثلاثة « 5 » أشياء :
و اين صعب و دشوار است بر كسى كه مر « 6 » او را سه چيز اعانت ننمايد :
نور الحكمة « 7 » ،
يكى ، نور حكمت كه « 8 » مراد « 9 » از نور حكمت ، علم شريعت است تا حسنات را « 10 » از سيّئات جدا كند . و مىشايد كه مراد به حكمت معرفت حقيقت اشيا بود تا ميان نعمت و جنايت مقايسه تواند كرد .
و سوء الظنّ بالنفس ،
دوم ، گمان بد به نفس كه مأواى شرور است ، و از وى طاعت خالص دشوار مىآيد .
و تمييز النعمة من الفتنة .
سيم « 11 » ، جدا كردن نعمت از فتنه . آنچه سبب طاعت و مدد جمعيت مع اللّه بود ، نعمت آن را دانى ؛ و آنچه وسيلهء « 12 » معصيت و باعث دورى از حق بود آن را فتنه و نقمت شناسى .
و الثانى : تمييز ما للحقّ عليك ممّا لك أو « 13 » منك .
هامش
( 1 ) . ج : ثلاثته .
( 2 ) . ع : - توبه .
( 3 ) . ع : - مثلا مقايسه كنى .
( 4 ) . ج و ع : گذارى . قياسا تصحيح شد .
( 5 ) . ج : ثلاثته .
( 6 ) . ع : - مر .
( 7 ) . ج : الحكمته .
( 8 ) . ع : - كه .
( 9 ) . ج : - مراد از نور حكمت .
( 10 ) . ع : - را .
( 11 ) . ع : سيوم .
( 12 ) . ج : وصيله .
( 13 ) . ج : و .