و توبهء خواص كه درجهء سيم است از تضييع « 1 » اوقات است ، و تدارك آن به توزيع « 2 » 123 اوقات است .
فإنّه يدعوا إلى درك النقيصة ،
پس به درستى كه ضايع كردن وقت ، مفضى و داعى به تنزّل در دركات اسفل نقصان است .
و يطفئ « 3 » نور المراقبة ، « 4 »
فروميراننده است نور مراقبت « 5 » را ؛ از جهت آنكه مراقبت ، محافظت « 6 » وقت است ؛ و تضييع وقت ، منافى و مخالف « 7 » وى است « 8 » .
و يكدّر عين الصحبة . « 9 »
و خلوص صحبت و حضور مع الله از آن كدورت پذيرد ، و عبارت از « 10 » « صحبت » « 11 » حضرت رسالت صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرموده است در دعا كه : « اللّهم أنت الصّاحب فى السّفر » 124 .
و لا يتمّ « 12 » مقام التوبة إلّا بالانتهاء إلى التوبة ممّا دون الحقّ ،
و تمام نمىشود مقام توبه تا به نهايت آن نرسد ؛ كه از مادون حق توبه كند .
ثمّ رؤية علّة « 13 » تلك التوبة ،
باز بيند « 14 » علت آن توبه را كه از خود دانسته است .
ثمّ التوبة من رؤية تلك العلّة « 15 » .
باز توبه از ديدن اين علت ؛ و توبه از مادون حق آن است كه خداى را به جهت غرض و طلب عوض نپرستند ، و اين از كسى درست آيد كه محبّت خاصّه بر وى مستولى بود « 16 » و شوق حق بر وى غالب .
هامش
( 1 ) . ج : تضيع .
( 2 ) . ج : توضيع .
( 3 ) . ج : يظفئ .
( 4 ) . ج : المراقبته .
( 5 ) . ج : مراقبه .
( 6 ) . ج : محافظت .
( 7 ) . ج : مخالفت .
( 8 ) . ع : - آن .
( 9 ) . ج : الصحبته .
( 10 ) . ج : - از .
( 11 ) . ع : + است كه .
( 12 ) . ج : يتمّ .
( 13 ) . ج : علته .
( 14 ) . ع : به بينند .
( 15 ) . ج : العلته .
( 16 ) . ج : بوده .