تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مكاتيب عبد الله قطب بن محيى — صفحة 713

مساهمون:

ص٧١٣
نبايد داد ، امّا اين كار صاحب‌همّتان است . بىهمّت مَهين لئيم بنشيند تا عذاب اليم او را دريابد . ما به حراك الى ان يدركه الهلاك و قينا اللّه و ايّاك و السّلام على حبيبى . * * * بسم اللّه الرّحمن الرّحيم

مكتوب 330 - [ اين راهى است رفتنى و همه كس را در پيش است ]

اللّه سبحانه والدهء ماجدهء مخدوم مرحوم « تغمّد اللّه بغفرانه جلالا احمدا » و ساير مطهّرات را الهام صبر كرامت كناد و اجر جزيل بدهاد . ( اما بعد ) اين راهى است رفتنى و همه كس را در پيش است ، امروز او است و فرداى ديگران ، و تفاوت پيش و پسى در چيزى كه به همه حال شدنى است اين همه نيست مگر براى كرامات و عنايات كه نزد خداى عزّ و جلّ است ( و ) بىمرگ به آن نمىتوان رسيد ، پس مرگ حق است ، جزع و اضطراب نبايد كرد تا مصيبت به دو [ برابر ] نشود ، يكى مصيبت فوت او و يكى مصيبت فوت اجر كه بزرگتر مصائب به حقيقت آن است ، او را به دعا و صدقات دريابند و هفتاد هزار باز ذكر لا إله الا اللّه بگويند و ثواب آن او را بخشند كه او انتظار اين مىكشد ، و از جزع و اضطراب شما او را جز آزردگى نيست ، دست از آن بدارند كه چون بر ميّت نوحه كنند او شرمنده شود و آن‌كس كه نوحه كند « * » از خداى عزّ و جلّ به لعنت ( ياد شود ) و كارى كه موجب شرمندگى دوست اين كس باشد و استحقاق اين كس مر لعنت ( را ) از خردمند دور است . و لا حول و لا قوة الّا باللّه العلىّ العظيم . * * *
هامش
( * ) منظور نوحه و گريه‌اى است كه حاكى از نارضايتى و اعتراض به خداوند باشد . ( ويراستار )