بسم اللّه الرّحمن الرّحيم
مكتوب 331 - [ محاسبه و مراقبت نفس ]
من عبد اللّه ( قطب بن محيى ) الى ( وليّى فى اللّه الامير مرشد الملّة و الدّين ) محمد ( امّا بعد ) .
از محاسبه و مراقبت نفس خالى نبايد بود ، نفس را كه باز گذاشتند همچون حيوان است كه افسار از سر او ( چون ) به در كنند حركات نامنتظم از وى به وجود آيد . دايم از جانبى مراقب خود مىبايد بود كه نگذارند كه از راه به در رود ، از جانبى مراقب حق كه او را از ياد فرونگذارند ؛ آدمى را دو چشم از اين دادهاند ( و اگر كام جويد وعدهاش به دار الخلد كنيد و اگر از مصائب جهان ترسد با وى گوييد كه تو بر اين مقدار زحمت صبر نمىتوانى كرد ، بر آتش خداى چگونه صبر خواهى كرد ؟ و اگر وساوس كند گوييد راهى كه صد و بيست و چهار هزار پيغمبر صلوات اللّه عليهم رفتهاند و همه دعوت به آن كرده ، هرچه ايشان را پيش مىآيد ، من خشنودم كه مرا نيز پيش آيد ، بسيار مگوى كه از چنين كسان نتوان گسيخت ) . و اللّه ولىّ التوفيق ، و السّلام عليكم .
* * * بسم اللّه الرّحمن الرّحيم
مكتوب 332 - [ پشيمانى از گناه ركن توبه است ]
من عبد اللّه الى جعفر .
آنچه ركن توبه است پشيمانى از گناه است ، ازآنروى كه گناه است و ايثار جانب طبع بر جانب ربّ ، اما اگر آن گناه بالعرض متضمن خيرى باشد و از آن حيثيّت به آن راضى باشند ، آن حقيقت رضا به آن خير است كه بالعرض منسحب بر آن گناه شده و چنين رضا قادح در توبه نيست و دليل بر بقاى حكم كراهت و اگرچه مستمر گشته در اين رضا ، غرض آن است كه اگر فرض كند كه به مثل آن خير تواند رسيد به واسطه