تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مكاتيب عبد الله قطب بن محيى — صفحة 715

مساهمون:

ص٧١٥
امرى كه فى حدّ ذاته نه معصيت باشد ، شكى نيست كه اين كه بلوغ به آن خير از آن طريق باشد ، نزد وى اولى است از اين طريق كه واقع شد ، پس معلوم مىشود كه مرارت ذنب از مذاق وى نرفته ، و السلام . * * * بسم اللّه الرّحمن الرّحيم

مكتوب 333 - [ تفرقه و غصّه ، سرشت دنيا است ]

من عبد اللّه ( قطب بن محيى ) الى ( وليّى فى اللّه و عونى الى اللّه الامير محب الملّة و الحق و الدّين ) الشّيخ محمد ( نصره اللّه و ايّد ) . سرشت دنيا بر تفرقه و غصّه واقع شده ، چنانچه مادام كه شخص در دنيا است او را رهايى از آن نه ممكن است و خردمند كارى كه به جايى نمىتواند رسانيد به دست نمىگيرد ، پس تفرقه و عذاب دنيا به خود مىبايد نهاد كه دل از انديشه خلاصى از آن فارغ دارند ، خلاصى از عذاب آخرت كه ممكن الحصول است ، كوشش خود همه در آن مىبايد كرد و هر نفس كه كشند ، نه براى غرضى اخروى ضايع مىبايد دانست ، كار و بار جهان تا ديدند سر آمد ، و شخص را از آن پس سروكار با كردارهاى خود است ، خنك آن‌كس كه كردارهاى شايسته پيرامون او برآيد و از آن روح و ريحان يابد ، نه كردارهاى زشت كه از آن دود و ظلمت خيزد ، از موت ديگران عبرت مىبايد گرفت ، آنچه بر سر پدر و مادر و عمّ و عمّه رود ، يقين اين كس از آن محمى نخواهد ماند ، وليّم امير علاء الدين ابراهيم را اجر و صبر كرامت باد و تيقّظ و تنبّه مزد او شواد ، و همچنين ساير اخوان را . و السّلام عليكم و عليه و عليهم اجمعين و الحمد للّه ربّ العالمين . * * *