بسم اللّه الرّحمن الرّحيم
مكتوب 300 - [ چرا شباب خود را غنيمت نمىشمريد ]
من عبد اللّه قطب الى الاخوان المتعلّمين ، بلّغهم اللّه منتهى الكمال ( اما بعد ) .
عمر آدمى ، در چهار فصل تمام مىشود : « شتاء صبى » ، « ربيع شباب » ، « صيف كهولت » ، « خريف شيخوخت » ، و چنانچه غرس اشجار در موسم بهار ميسر است كه نداوت ارض به اعتدال است ، نه در شتاء كه نداوت غالب است و نه در صيف و خريف كه نداوت ناقص است ، همچنين غرس شجرهء كمال در ارض نهاد آدمى در ربيع شباب ميسر است ، نه در صيف كهولت و ما بعده و هر درخت كمال كه نه در اين موسم نشانند ، پاى نگيرد و ريشه نراند ، و در خريف شيخوخت ، ثمره ندهد و برخوردارى از آن حاصل نيايد .
چرا شباب خود را غنيمت نمىشمريد كه غرس شجرهء علم و كمال در آن بكنيد تا در خريف شيخوخت و ما بعدها شما را بستانى معمور پرخرما و انگور باشد كه به آن برخوردارى يابيد و دعاء « و اجعل خير عمرى اخره » در شأن شما مستجاب گردد و دعاء « و اجعل خير ايّامى يوم لقائك » همين سبيل ، براى آنكه بساتين جنان ( بكسر الجيم ) تابع بساتين ( جنان ) ( بفتحها ) است ؛ هركس كه در اين حيات بستان علم و عمل درون دلش باز ديد شد چون بدان جهان رسيد بستان خرما و انگور براى جسم او آماده باشد و من لا فلا .
هان ( فرصت ) غنيمت شمريد و وقت بر خود فوت مكنيد ، كه چون فوت شد ندامت سود ندارد « و من انذر فقد اعذر » و السّلام .
* * *