تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مكاتيب عبد الله قطب بن محيى — صفحة 657

مساهمون:

ص٦٥٧
بجا آورده‌اند . اى وليّم ! تن‌پروران گِل را تربيت كنند و دل را ضايع گذارند ، عكس اين اولى مىنمود ، امّا معكوسان جز عكس آنچه بايد نكنند ! اى وليّم ! آماده باش كه آهنگ پرورش دل داريم ، هان بيا تا دل از اين گل برداريم ، حيف باشد گوهر عرش در زير فرش ، به خداى كه يك ساعت از ساعات دل بهتر است از جهان و ما فيها . اى وليّم ! عجب‌تر آنكه حسنات تن پرتوى از دل است ، چرا با پرتو ايستيم و به سوى آفتاب نرويم ، چون پرتوش چنين دلپذير و دامن‌گير است ، خودش چگونه باشد .
قطره جويد هركه را دريا بود * هرچه جز دريا بود سودا بود
و السّلام على وليّى . * * * بسم اللّه الرّحمن الرّحيم

مكتوب 277 - [ دلبستگى به كدام خانه ]

من عبد اللّه قطب الى الاخوان الالهيّين ، هديهم اللّه سبيل التّائبين . چنين معلوم شد كه بعضى از اخوان را دلبستگى به محل خانه است و آنكه نه جايى كه موافق خاطر ايشان است خانه ايشان مىافتد ، بايستى كه همت سالكان از آن ارفع بودى كه اين همه مبالات به امر خانه و محل خانه داشتى ، چون صالحان پيشينه در ظلال اشجار و جدران بسر مىبرده‌اند و ازبس‌كه به استعداد كار آخرت مشغول بوده‌اند ، فراغت بناى خانه نداشته‌اند . اين همه دلبستگى به امر خانه ، از كسانى كه محبت تأسّى به سلف دارند بعيد مىافتد . اى اخوان ! در باب خانهء باقى كه جاويد آنجا خواهيد بود اگر تعمق ورزيد اولى مىنمايد كه در باب اين خانه مستعار كه ايامى قليل آنجا بسر خواهيد برد ، بعد از آن