بسم اللّه الرّحمن الرّحيم
مكتوب 279 - [ اى جماعت اخوان ! راهى يافتهايد سلوك آن از دست مدهيد ]
من عبد اللّه قطب الى وليّى فى اللّه السّابق فى سبيل اللّه الامير محبّ الملّة و الدّين الشيخ محمد .
به خدايى خدا سوگند كه جز راه خدا رفتن و رضاى او جستن و متابعت رسول او كردن و به زينت ارض ملتفت نشدن و نان جوين خوردن با رضاى خدا ، بر ملكت جهان راندن با سخط او ، مقدّم داشتن سبيلى نيست . و هركس كه جز اين طريق مسلوك مىدارد بر خود ستم مىكند و راه ضلال مىرود و رخت به دار البوار مىكشد .
و بعد ، سالكان راه حق بايد كه از مانعان راه حق نترسند و انديشه نكنند ، اگرچه ايشان اندك باشند و مانعان بسيار ، و بر طريقه خود صبر كنند
وَ اللَّهُ مَعَ الصَّابِرِينَ
. « 1 » و اگر به مقراض و العياذ باللّه اندام ايشان را پارهپاره سازند پا بفشرند و دست از روش خود بازندارند ، آخر حكايت اصحاب اخدود ياد بايد آورد .
و بعد ، آدمى خواهد مرد و به خداى باز خواهد گشت ، در عذاب مقيم يا در بهشت و نعيم ، و حيات دنيا البته سر خواهد آمد ، نشايد كه خردمند براى حالتى چند روزه ، انديشهء حالتى كه ابدى خواهد بود فروگذارد و براى مشغولى به حيات فانيه ، اهمال جانب حيات باقيه كند ؟ و بعد ، چون جماعتى به نادانى خود را هلاك كنند ، نشايد كه اين كس نيز بر خود لازم داند اهلاك خود ( را ) و اجتماع جمهور بر طريقى سند خود نتواند ساخت ، براى آنكه حق در آحاد است ، نه در اعداد .
و بعد ، زودا كه اهل اعراض خواهند دانست كه آن اعراض ايشان اعراض بوده از سعادت خويش ، اما وقتى اين بدانند كه آن دانش ايشان سودمند نيايد .
هامش
( 1 ) . سوره بقره ، آيه 249 « و خداوند با شكيبايان است » .