مگس زاد و بودش ز سرگين بود * ز سرگين به آيين و تمكين بود
پليدانه رو در پليدان كنند « 1 » * همه قصد جان عزيزان كنند « 2 »
همه تنگچشم و بخيل و ضعيف * چو نِيهاى كاشى تهى و نحيف
مگَسران كجا شد كه دل شد سياه * ز گفتار دونان گيج و تباه
مگسران چه باشد بگو عشق و درد * كه با عشق و دردند مردان مرد
4225 ازيرا كه فردند و شاه جهان « 3 » * چو جانند ليكن به عالم « 4 » نهان
كس ايشان نبيند به عقل « 5 » و قياس * كه هستند مخفى به زير پلاس
دل احمد از شوق ايشان بسوخت * كز ايشان چراغ محبّت فروخت
چو نى با ابا ذر شكايات كرد * ازيرا كه مىديد رخسار فرد
تو گلزار پرخار اى ساده مرد « 6 » * نگهدار زنهار از بهر ورد « 7 »
4230 جهان خار جويند همچون شتر * نه گل مىشناسند و نى لعل و دُر
چو نايى « 8 » ابا نى حكايت كند * شناساى سِر زين شكايت كند
تتمهء « 9 » حكايت دختر پادشاه روم
جمالى كجا شد در شاهوار * كه تا شاه كامو كند در كنار « ژ »
چو آدم حريصَست بر كشت و كار * به عالم نظر كرد بهر تبار
4235 كه اين باغ و بستان بىباغبان * شود زشت مانند آن زاغدان
چو زاغ اندرآمد به آواز زشت * رها كرد آدم به زاغان بهشت
قدم سوى كوى ملامت نهاد * كه سَر زير بار امانت نهاد
درين راه نتوان شدن بىرفيق * رفيق مليحى طلب در طريق
هامش
( 1 ) . س : كند .
( 2 ) . س : كند .
( 3 ) . س : مردند و شاه عيان .
( 4 ) . ج ، س : ز عالم .
( 5 ) . س : بعلم .
( 6 ) . م : پرخار از سهرورد .
( 7 ) . م : زنهار اى سادهمرد .
( 8 ) . س : نانى .
( 9 ) . اين كلمه در « ل » نيامده است .
( ژ ) . م : كند گوشوار ؛ ن ، س : كشد در كنار .